Dirk was van jongs af aan gefascineerd door elektronica. Het begon in de jaren '70 met een "65 in 1 Electronic Project Kit" die hij als kind kocht in de plaatselijke Tandy winkel. Zijn eerste kristalontvanger, het bouwen van een kleine zender en zijn eigen printplaten etsen vergrootte enkel zijn interesse in alles wat met elektronica te maken had. Later was de 6502-processor, gebruikt op het KIM-1 computer board, zijn introductie in machinetaal. Via de Commodore 64 leerde hij programmeren in BASIC, maar machinecode schrijven voor de 6510 processor om zijn C-64 te tweaken was nog leuker, maar wel omslachtig. Computers waren nog vrij onbekend bij het grote publiek. Meer iets voor nerds, en wie heeft nou een computer nodig? Allesbehalve, zoals later bleek.

Zijn avontuur in de wereld van elektronica evolueerde van vacuümbuizen, nog steeds veel gebruikt toen hij kind was, over transistors en geïntegreerde schakelingen tot microprocessors, computers en programmeren. De snelle evolutie van elektronica en digitale systemen leidde ook tot zijn interesse in allerlei meer geavanceerde apparatuur, maar de complexiteit daarvan ging al snel zijn technische kennis te boven ging om die zelf te bouwen. Het gebruik van zulke toestellen was echter net zo leuk als het ontwerpen van elektronica, maar de gemiddelde burger kon die gespecialiseerde en vaak dure apparatuur veelal niet aanschaffen, en had die ook niet nodig. Hij koos daarom voor een beroep waar je werkt met de modernste communicatieapparatuur.

Dirk nam dienst bij de transmissietroepen om van zijn passie voor radio en elektronica zijn beroep te maken. Hij werkte met een breed scala aan communicatieapparatuur en had het voorrecht om met eenheden en militairen uit vele landen te werken. Hij ging met pensioen na 39 jaar bij de transmissies. In 2004 creëerde hij de Codeermachines en Cryptografie website en SIGINT Chatter blog om zijn passie voor cryptografie en militaire geschiedenis te delen.